استعدادهای قرآنی که قد نمی‌کشند / معضل نبود سازمان قرآنی یکپارچه و هزینه‌های کم‌اثر

خسرو امینی، قاری و مدیر دارالقرآن رفعت است که در همان نخستین ماه حضور در جبهه دچار موج انفجار و دچار مشکلات متعددی می‌شود، او با این حال اما فعالیت‌های قرآنی را در ادامه رها نمی‌کند.؛ او در گفت‌وگو با ایکنا ضمن گلایه از نبود برنامه‌ریزی جامع قرآنی در کشور، از نبود سازمان قرآنی یکپارچه و هدررفت بودجه‌ها انتقاد می‌کند.

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی اقتدار ملارد، خسرو امینی یکی از قاریان پيشكسوت کشور است که آموزش قرآن را از سال ۱۳۶۰ از جلسات سنتی قرآن آغاز کرد. در ادامه در سال ۱۳۶۳ به دلیل حضور در جبهه مدرسه را ترک می‌کند و ولی در همان اوان حضور در جبهه دچار موج انفجار می‌شود که باعث می‌شود، پس از بازگشت نیز از ادامه تحصیل باز بماند. وی شش سال دارو‌های اعصاب و روان استفاده می‌کردم و دچار افسردگی شدیدی شده بودم، کسی سراغم را نمی‌گرفت ولی در تمام این ایام تنها تفریحش قرآن‌خوانی بود.

امینی در حدود ۲۰ سال سابقه شاگردی استاد خدام حسینی را دارد و در کنار آن از جلسات اساتید دیگری چون مرحوم محمد غفاری، محمدرضا ابوالقاسمی و سیدمحسن موسوی‌بلده بهره‌مند شده است. به گونه‌ای که در سن ۱۳ سالگی، کوچک‌ترین مربی قرآنی بود که مدرک مربیگری از سازمان تبلیغات اسلامی دریافت کرد. خبرگزاری ایکنا با او درباره خاطرات آموزش قرآن کریم و تجربیاتش در زمینه فعالیت‌های قرآنی و فرهنگی گفت‌وگویی داشته است که در ادامه از نظر می‌گذرد؛

خسرو امینی در ابتدای گفت‌وگو به خاطرات جلسات قرآن در کودکی پرداخت و گفت: به دلیل صدای خوب و تشویق‌های همیشگی‌ در عرصه تلاوت و قرائت قرآن باقی ماندم. به استاد عبدالباسط علاقه داشتم و همیشه تلاوت‌های مجلسی ایشان را با خود زمزمه و تقلید می‌کردم. برادر بزرگم پیشنهاد داد که اگر به صورت حرفه‌ای، عرصه قرائت را دنبال کنم، موفق می‌شوم. این کار را کردم، اما متأسفانه آن موقع در جلسات خوب قرآنی، جوانان جذب نمی‌شدند.

وی افزود: خاطرم هست به جلسه استاد سیدمحسن خدام حسینی معرفی شدم. در اولین جلسه، استاد با تندی، گفتند: «اینجا جلسه افرادی است که خوب می‌خوانند، برو یاد بگیر بعد بیا». در حالی که از صدای خوبی برخوردار بودم، اما در قرائتم غلط ایرادی داشتم. دیگر به آن جلسه نرفتم تا اینکه طی شش ماه تمرین کردم و دانسته‌های عرصه‌ قرائتم را ارتقا دادم و سپس به جلسه قرآن استاد خدام حسینی بازگشتم. هنگامی که نوبتم شد، آیاتی از قرآن را تلاوت کردم. استاد تلاوتم را پذیرفتند و گفتند که از هفته دیگر هم این جلسه را شرکت کنم.

۲۰ سال شاگردی استاد خدام‌حسینی

وی در ادامه به جریان حضور در جبهه پرداخت و گفت: در سال ۶۳ مدرسه را به دلیل حضور در جبهه ترک کردم و در همان نخستین ماه ورود به جبهه، دچار موج انفجار شدم و پس از بازگشت نیز از ادامه تحصیل باز ماندم. به همین خاطر دچار افسردگی شدید شدم، کسی سراغم را نمی‌گرفت. با وجود اینکه تقریباً کل قرآن را حفظ کرده بودم، اما محفوظات قرآنی‌ام را از یاد بردم و یک گوشم نیز بر اثر موج انفجار از دست رفت. شش سال دارو‌های اعصاب و روان استفاده می‌کردم و تنها تفریحم قرآن‌خوانی بود. سال ۶۵ چون ادامه تحصیل ندادم، باید به خدمت سربازی می‌رفتم، تا سال ۶۷ دوران خدمت سربازی‌ام به اتمام رسید.

سپس ادامه تحصیل دادم و بالاخره با دروس شبانه‌روزی دیپلم گرفتم. همزمان با آن در وزارت نفت استخدام شدم و سال ۶۹ رشته مهندسی صنایع در دانشگاه آزاد کرج قبول شدم، اما به دلیل بُعد مسافت و شرایط مالی نامناسب، … ادامه تحصیل سخت بود. دانشگاه نرفتم. به دلیل علاقه به رشته علوم انسانی، تغییر رشته دادم و پیش‌دانشگاهی را خواندم، چندین نوبت کنکور دادم تا اینکه سال ۹۳ کارشناسی حقوق در دانشگاه شاهد قبول شدم. هدفم این بود که تا دکترای حقوق بخوانم، اما انگیزه‌ام به دلیل بخشنامه دولتی و عدم ارتقای شغلی بیش از یک مقطع تحصیلی، کم شد و پس از کسب مقطع کارشناسی، ادامه تحصیل ندادم.

هزینه عطایای جانبازی در راه قرآن

امینی سابقه ۳۳ سال خدمت در شرکت پالایش و پخش فرآورده‌های نفتی ایران را دارد، حرفه‌ای که بخشی از آن جزو شغل‌های اقماری با سختی کار محسوب می‌شود، به گونه‌ای که ۱۴ روز را در جزیره نفتی مشغول به کار هستند و ۱۴ روز را تهران مشغول هستند. وی درباره فعالیت‌های قرآنی در این جزیره‌ها، اظهار کرد: با وجود اینکه جلسه تخصصی آموزش قرآنم در تهران تعطیل شد، اما در این جزیره‌های نفتی، جلسات آموزش قرآن برپا می‌کردم و به آموزش فنون قرائت، نکات تجویدی و آموزش صحت قرائت نماز می‌پردازم.

این قاری و مدرس قرآن کشورمان مدال جانبازی بر گردن دارد، گفت: هیچ گاه از وجوهاتی که در قبال جانبازی‌ام اعطا می‌شد، استفاده نمی‌کردم تا اینکه این مبلغ جمع‌آوری شد و به پیشنهاد یکی از دوستان این وجوهات را صرف قرآن کردم، به طوری که طی همان سال‌ها طرح جامعی با عنوان «نورالمبین» را راه‌اندازی کردم. هرچند اجرای آن به دلیل عدم حمایت‌های لازم نیمه‌تمام باقی ماند، اما تاکنون نیز مبلغی که به عنوان حق جانبازی دریافت می‌کنم را صرف فعالیت‌های قرآنی می‌کنم.

راه‌اندازی طرح «جامعه خیرین قرآنی کشور»

امینی همچنین مؤسسه‌ای با عنوان «دارالقرآن رفعت» راه‌اندازی می‌کند و بخشی از حقوقش را برای این کار صرف می‌کند و تصمیم‌ می‌گیرد تا تمام دوره‌های این مؤسسه را به صورت رایگان و بدون دریافت شهریه برگزار کند، موضوعی که تا این لحظه ادامه دارد. البته نباید از نقش خانواده این قاری برجسته کشور در به دست آوردن موفقیت‌هایش در عرصه قرآنی چشم‌پوشی کرد، چراکه همسر و دختر وی در امر آموزش قرآن نیز فعال هستند و همراه با ایشان به تدریس علوم قرآنی و فعالیت‌های هنری به بانوان و دختران مشغول هستند.

این فعال قرآنی حتی در زمینه فعالیت‌های خیریه نیز نقش مؤثری داشته است به گونه‌ای که سه  سال پیش، طرحی با عنوان «جامعه خیرین قرآنی کشور» را با هدف کمک به جوانان قرآنی (در عرصه‌های مختلف ازدواج، تهیه سرمایه برای اشتغال، اعطای وام‌های قرض‌الحسنه و …) راه‌اندازی کرده است. وی در این باره بیان کرد: این طرح در ابتدا با کمک‌های تعدادی از قرآنیان انجام راه‌اندازی شده بود، اما در حال حاضر استقبال خیرین قرآنی از این طرح کمرنگ و کمرنگ‌تر شده است و همان طور که می‌دانید در این آشفته بازار اقتصادی کشور با کمک‌های اندک، نمی‌توان راه به جایی برد.

وی همچنین کرسی‌های تلاوت قرآنی را در شش ماه دوم هر سال در مسجد قائم خیابان سعدی تهران پایه‌ریزی کرده است. این کرسی‌های تلاوت با دعوت از قاریان نوجوان و جوان مطرح کشور دوشنبه‌های هر هفته پس از اقامه نماز مغرب و عشا برگزار می‌شد که سه سال از قدمت آن می‌گذرد. البته این جلسات با توجه به شیوع کرونا در پاییز امسال، در صورت برگزاری قطعاً با رعایت شیوه‌نامه‌ها و پروتکل‌های بهداشتی و فاصله‌گذاری اجتماعی برگزار خواهد شد.

مدیر دارالقرآن رفعت با گلایه از اینکه به جوانان قرآنی کشور بها داده نمی‌شود، اظهار کرد: متأسفانه جوانان بااستعداد قرآنی در کشور هستند که هرز می‌روند و نمی‌توان کاری کرد و بعضاً استعداد آنها به طور بالقوه باقی می‌ماند و بالفعل تبدیل نمی‌شود و یا هستند جوانانی که به دلیل کم اهمیت دانستن فعالیت آنها در عرصه قرآنی، به سایر عرصه‌ها چون مداحی و … متمایل شده و از این زمینه فاصله گرفته‌اند. مسئولان به معنای کلمه مسئول هستند و باید پاسخگو باشند.

القاب قرآنی افراد حذف شود

وی ادامه داد: یکی از معضلات جامعه قرآنی این است که همه برای خود لقب می‌گذارند، به طور مثال برگزاری محفل انس با قرآن با حضور قاری جهان اسلام و یا خادم‌القرآن. این فرهنگ باید برداشته شود. مسئولان نیز به این موضوع دامن زده‌اند. زیاد که باشیم همه ما دوستدار قرآن هستیم. افرادی که داعیه کار قرآنی دارند، به چه جرئتی اسم خودشان را خادم قرآن می‌گذارند، افرادی چون اهل‌بیت(ع)، خادم قرآن بودند، ما جیره خوار قرآن هستیم. بماند که برخی نیز خائن به قرآن هستیم، چون قرآن را نشناخته‌ایم.

امینی با اشاره به سنت تشویق نوآموزان و خردسالان با اهدای هدایا، بیان کرد: طی ایده‌ای شخصی، همواره پول نو، همراه دارم به طوری که در هر برنامه که حضور پیدا می‌کنم، سؤال قرآنی مطرح می‌کنم و به خردسالان جایزه می‌دهم. باید عشق و علاقه به قرآن را در مردم ایجاد کنیم تا به سمت قرآن بیایند و حال آنکه در زمان حاضر، اکثراً از کلام وحی فراری شده‌اند و از آموزه‌های قرآنی فاصله گرفته‌اند، به طوری که در نزدیکی مکان مؤسسه، کلاس رقص برای دختران و پسران زیر ۱۴ ساله، راه‌اندازی شده‌ است. این نتیجه کوتاهی مسئولان و جامعه قرآنی است. ما قرآنی نیستیم چرا که نمی‌دانیم چطور می‌توان اینها را بیدار کرد و در این افراد انگیزه ایجاد کرد. با وجود اینکه داریم فرصت‌ها را از دست می‌دهیم‌.

هزینه سنگین مسابقات قرآن

وی که دارنده مدرک درجه سه تلاوت از شورای عالی قرآن است، گفت: عمرم را پای قرآن گذاشتم و تا این لحظه احساس می‌کنم، ذره‌ای بسیار اندک از دِینم را به قرآن ادا کرده‌ام، اما متأسفانه طی این سال‌ها شاهد بودم که برنامه‌ریزی قرآنی نداریم؛ چرا که سازمان قرآنی یکپارچه در کشور وجود ندارد و نمی‌دانیم در این عرصه چگونه باید برنامه‌ریزی کرد و بودجه‌های قرآنی نیز به هدر می‌رود.

امینی در بخش پایانی سخنانش با تأکید بر هزینه‌های سنگین مسابقات قرآن از مرحله منطقه‌ای و مقدماتی تا کشوری و بین‌المللی با حق‌الزحمه داوران و هزینه جوانان و دعوت از میهمانان خارجی و …، اظهار کرد: در عرصه حفظ نیز شاهد تربیت حافظان قرآن هستیم، اما به چه منظور؟! هنگامی که زمینه‌ای برای فعالیت قرآنی آنها نیست. اگر پز دادنی بود که در کشورهای عربی از خردسال پنج‌ساله تا راننده ۶۰ ساله حافظ قرآن است، اما چه فایده هنگامی که عامل به قرآن نداریم.

منبع: ایکنا

انتهای پیام/*

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *