رئیس شورای حوزه‌های علمیه استان تهران، از بی‌توجهی مسئولان به معیشت مردم انتقاد کردند

ای کاش مسئولان اجاره نشین بودند/فقر و کفر همسایه‌اند

رئیس شورای حوزه‌های علمیه استان تهران، از بی‌توجهی مسئولان به معیشت مردم انتقاد کردند، و مردم ایران را سزاوار قدردانی دانستند.

به گزارش پایگاه خبری اقتدار ملارد به نقل از سایت خبری جهان نیوز/ :آیت الله رشاد در ابتدای درس خارج فقه روز گذشته، واقع در حوزه علمیه امام رضا(ع) مطرح کرد: اغتشاشاتی که این چند روزه در گوشه و کنار کشور اتفاق افتاد، ذاتاً جنبه ی اعتراضی و مطالبه گرانه داشت و به حق بود، هرچند بیگانگان و بیگانه پرستان سعی کردند از آن سوء استفاده کنند.

طبقات محروم و مستضعف، یعنی همان طبقه‌ای که انقلاب کردند، از مشکلات اقتصادی و معیشتی به ستوه آمده‌اند. مردم از بیکاری جوانان به ستوه آمده‌اند. مردم از شرایط نامناسب فرهنگی به ستوه آمده‌اند. حضرات مقامات و مسئولان، به هوش باشید، و به هوش بیایید. مردم به اغتشاشگران، اعتنا نکردند؛ از مردم خردمند، صبور و نجیب باید تشکر کرد.

اگر فرصت سوزی شود پشیمان خواهیم شد
آیت الله رشاد، سخنان خود را با حدیثی از امام علی(ع) اینگونه آغاز نمود:  قال علی(ع): «إِضَاعَهُ الْفُرْصَهِ غُصَّهٌ»، از کلمات نورانی امیر حکمت و عدالت و بلاغت این فقره کوتاه، اما عمیق و انیق، است که: «ضایع کردن فرصت ها مایه اندوه است». انسان وقتی از فرصت‌های فوق العاده و بدل ناپذیر استفاده نکند، اندوه ناک و پشیمان خواهد شد. شرایط فراوانی پیش م‌آید که انسان می‌تواند از یک فرصت معنوی استفاده کند، ولی از آن بهره لازم را نمی‌برد و آن فرصت از دست می‌رود، و گاه یک فرصت مادی مشروع برای انسان فراهم می‌شود، ولو به لحاظ دنیوی، اما از فرصت استفاده مناسب نمی‌کند و پشیمان و غمگین خواهد شد.
رئیس شورای حوزه‌های علمیه استان تهران، در خصوص ناآرامی‌های اخیر برخی از نقاط کشور گفت: در این ایام اتفاقاتی در بعضی نقاط کشور رخ داد که بسیار معنی دار بود. هشدار و بیدارباشی بود به متولیان امور که از این فرصت طلایی و تاریخی که برای خدمت به اسلام، انقلاب، ایران و ملت، برای مردم مؤمن، انقلابی، دلسوز، وفادار و شیعه امیرالمؤمنین(ع)، در اختیار آنهاست کمال استفاده را کنند، والا این فرصت ها زودگذر و تکرارناپذیر است و وقتی از دست رفت، مایه پشیمانی دنیوی و اخروی است، اگر کسی از این فرصت غفلت کند، در پایان عمر پشیمان خواهد شد و در قیامت هم نادم و اندوهگین خواهد بود. اگر این فرصت از دست رفت هرگز جبران شدنی نیست؛ تا چه رسد به اینکه کسی به جای خدمت به این مردم باوفا و شیعیان علی(ع) به آنها خیانت کند. معطل و منعطل نگاه داشتن ظرفیت ها و امکانات ملی، دارایی‌های معنوی و مادی این ملت را به باد دادن و راه را برای غارت بیت المال بازکردن، و اسف بارتر اینکه خود نیز در این غارت مشارکت کردن، دیر یا زود در این دنیا و قطعاً در آن دنیا مایه ی پشیمانی خواهد بود.

طبقات محروم و مستضعف، یعنی همان طبقه ای که انقلاب کردند، به ستوه آمده اند
وی افزود: اغتشاشاتی که این چندروزه در گوشه وکنار کشور اتفاق افتاد ذاتاً جنبه اعتراضی و مطالبه گرانه داشت و به حق بود، هرچند بیگانگان و بیگانه پرستان سعی کردند از آن سوءاستفاده کنند. طبقات محروم و مستضعف، یعنی همان طبقه‌ای که انقلاب کردند، از مشکلات اقتصادی و معیشتی به ستوه آمده‌اند. مردم از بیکاری جوانان به ستوه آمده‌اند. مردم از شرایط نامناسب فرهنگی به ستوه آمده‌اند. حضرات مقامات و مسئولان، به هوش باشید، و به هوش بیایید، و وقتی رهبری بارها و بارها اتمام حجت می‌کند و بارها و بارها به تندی تذکر می‌دهد، و مسئولان را در جلسات و ملاقات‌های خصوصی به شدت توبیخ و ملامت می‌کند و آنها را مؤاخذه می‌کند، و در عین حال باز هم آنها توجه نمی‌کنید، برای مردم راهی باقی نمی‌ماند جز اینکه با فریادزدن و خروش برآوردن اعتراض کنند و حرف خودشان را به گوش مسئولان برسانند، البته اگر گوش شنوایی در بعضی از مسئولان باشد.

آیت الله رشاد در ادامه گفت: ای کاش آقای رئیس جمهور، آقای رئیس مجلس، آقای رئیس قوه قضائیه در خانه دو سه جوانِ بیکار با مدرک بالا داشتند تا می‌فهمیدند بیکاری یعنی چه! و ای کاش این آقایان بزرگوار، ممکن بود، ناشناخته به ادارات مراجعه می‌کردند و می‌دیدند که در این ادارات چه بر سر مردم می‌آید! و ای کاش این آقایان پرونده قضایی می‌داشتند که مثل دیگران ده سال، پانزده سال و بیست سال لاینحل می‌ماند تا می‌فهمیدند مردم از فرایند فرساینده رسیدگی قضایی چه می‌کشند! و ای کاش این آقایان مسکن نداشتند و اجاره نشین بودند تا درک می‌کردند درد بی خانگی یعنی چه! کاش سر بُرج این آقایان در پرداخت اجاره مسکنشان مشکل پیدا می‌کردند، آنگاه می‌فهمیدند که مردم زیر بار کمرشکن اجاره مسکن چه می‌کشند! طبقات مستضعف و مردم بیچاره‌ای که با همه وجود به میدان آمدند، هستی شان را صرف این انقلاب و اسلام کردند و با سخاوت تمام همه ی موجودیت خود را خرج دین، استقلال کشور، آزادی و مبارزه با استبداد و مواجهه با استکبار کردند، خانواده هایی که یک شهید، دو، سه و چهار شهید دادند انتظار چنین اوضاعی را ندارند (گریه استاد و حضار).

کاش مقامات هرکدام یک فرزند شهید یا برادر شهید داشتند
مؤسس و رئیس پژوهشگاه فرهنگ واندیشه اسلامی در ادامه اظهار داشت: کاش مقامات، هر کدام یک فرزند شهید و برادر شهید داشتند، آنگاه می‌فهمیدند که این انقلاب چقدر ارزش دارد و برای مردم چند تمام شده و قدر این انقلاب را می‌دانستند. بنده هرگز بد کسی را نمی‌خواهم و تنها از باب اینکه بتوانم نکته را رساتر عرض کنم می‌گویم: ای کاش در خانه بیماری داشتند و از این بیمارستان به آن بیمارستان می‌رفتند و بیمارشان را نمی‌پذیرفتند و اگر هم می‌پذیرفتند با هزینه‌های بسیار سنگین می‌پذیرفتند. ای کاش اینها دسترسی به اطبای حاذق و معتبر نمی‌داشتند. کاش برای آنها، به محض اینکه سرما می‌خوردند در بیمارستان وی ،آی، پی و اتاق ویژه حاضر نمی‌کردند که سرماخوردگی‌شان را در وی، آی، پی بگذرانند. کاش مختصر کمردرد و پادرد و عمل آب مروارید چشمشان را به برلین و پاریس و اینجا و آنجا نمی‌بردند و مجبور بودند در همین بیمارستان‌های دولتی خودمان معالجه کنند. آنگاه می‌فهمیدند که مردم عادی فقیر بی پول و بی‌پارتی در این مراکز درمانی چه می‌کشند.

وی بیان کرد: گاهی انسان بعضی از فقرا را می‌بیند که برای گذران زندگی تن به چه خفت و ذلت هایی که نمی‌دهند! زن سرپرست خانوار با چه مشکلاتی که بچه های قد و نیم‌ قد یتیمش را اداره نمی‌کند (گریه استاد و حضار)! پدر بیکار که ده، بیست سال است کار ندارد، چقدر شرمنده بچه‌های گرسنه و فقیر خود است! پدر کارمند و کارگری که با حداقل حقوق بخور و نمیر چگونه زندگی می کند و در حقیقت جرعه جرعه مرگ را مزمزه می کند! کجا رفت عدالت اسلامی؟ کجا رفت آرمان‌های انقلاب؟ که یک فرد در همین کشور و در یک اداره یک میلیون حقوق بگیرد و دیگری پنجاه میلیون. این تبعیض ها را مردم تا کی باید تحمل کنند؟ والله این مردم حق دارند فریاد بزنند. این اقل حق آنها و بلکه تکلیف آنهاست که مردم دارند ادا می کنند تا صدایشان را به گوش مسئولان برسانند.

کاش جلسات شورای عالی انقلاب فرهنگی با کمترین بهانه تعطیل نمی‌شد
آیت الله رشاد با بیان اینکه کاش بعضی مسئولان، پس از سال ها هشدار و انذار رهبری، برای این شبکه های مجازی تدبیری می‌کردند، اظهار داشت: این قدر نسبت به تجاوز به حریم فکری و معنوی و اخلاقی و سیاسی و استقلال فرهنگی و هویت این ملت که از راه شبکه‌های مجازی، رسانه‌ها و ماهواره‌ها صورت می‌بندد، بی تفاوت نمی‌بودند. تهاجم فرهنگی جنگ بنیان برافکن است که هویت و هستی حقیقی ما را تهدید می‌کند. ای کاش با شعارهای کاذبِ «جریان آزاد اطلاعات» مرزهای فکری و فرهنگی را به روی دشمن باز نمی‌گذاشتند. کسی نمی‌گوید باید ماهواره‌ها را بست، کسی نمی گوید باید شبکه های اجتماعی را بست، اما باید تدبیر کرد. کاش این جلسات شورای عالی مجازی مرتب تشکیل می‌شد و کاش وقتی تشکیل می‌شد در آن تصمیمات قاطع، روشن و کارآمدی گرفته می‌شد! کاش جلسات شورای عالی انقلاب فرهنگی با کمترین بهانه تعطیل نمی‌شد! و کاش زمانی که جلسات این شورا تشکیل می شد تصمیمات اساسی و کارسازی گرفته می‌شد! و کاش این نهادهای کارآمد و کارساز وظایفشان را آن چنان که باید ایفا می‌کردند. کاش شورای عالی انقلاب فرهنگی، آن چنان که رهبری معظم انقلاب می‌فرمایند، تبدیل می‌شد به ستاد فرماندهی فکر و فرهنگ کشور. ای کاش به جای اینکه با یک مشت ماده و تبصره خودمان را مشغول کنیم و اوقات و فرصت ها از دست برود، کاری برای صیانت از هویت ملی، ارزش های دینی و آرمان های انقلاب صورت می بست!

رئیس شورای حوزه‌های علمیه استان تهران، در رابطه با فیلتر موقت شبکه های مجازی گفت: چرا اکنون، به محض اینکه آقایانِ مقامات ذره‌ا‌ی تهدید نسبت به حریم اقتدار و قدرتشان احساس کردند، به سرعت شبکه ها را بستند. آقایان! می‌گفتید نمی‌شود، پس چرا شد! می‌گفتید نباید چنین بشود، پس چرا کردید! الان هم می‌گویید شبکه ها را موقتاً بسته‌ایم و محدود کرده‌ایم، اگر اینها خسارتبار و زیانبار هستند چرا موقتاً؟ چرا فکر اساسی نمی‌کنید؟ چرا اینترانت ملی راه نمی‌افتد؟ چرا سرورها و مراکز همه اطلاعات کشور در خارج از کشور است؟ این مصداق نقض قاعده نفی سبیل و مصداق بارز راه بازکردن برای سلطه کفر و تکفیر است. این رفتارها برخلاف قاعده نفی سبیل است، و بسا بدتر، خطرناک تر، زیانبارتر و خسارتبارتر از آن است که مرزهای فیزیکی مورد هجوم قرار بگیرد و دشمن وارد مرزهای سرزمینی جغرافیایی ما بشود. یک منطقه ی خاکی ناامن می شود، الان جغرافیای فکری و عقیدتی و اخلاقی مردم به اشغال دشمن درآمده است، الان پستوخانه های مردم ناامن شده است، الان درون خانه های مردم ناامن شده است، سپاه کفر اندرونی خانه ها را اشغال کرده. ذهن ها را کفر اشغال کرده.

وی افزود: آیا براساس قاعده ی نفی سبیل نباید با این حمله و هجوم و سلطه و سیطره ی کفر و ظلم و استکبار مقابله بشود؟ این همه گفته می شد زیربار نمی رفتید، چطور شد که ظرف چند ساعت آنها را مسدود کردید! حال که بستید چرا می خواهید دوباره آنها را آزاد کنید؟ آیا این بدان معنا نیست که شما فقط از تهدید سیاسی و به مخاطره افتادن مقام و جایگاه سیاسی تان نگران و نسبت به آن حساس هستید و بس، اما نسبت به فرهنگ، هویت، سبک زندگی، اخلاق و دین هرگز! چرا تصمیم اساسی نمی گیرید که کشور را از شبکه های بیگانه بی نیاز کنید؟ جزئی ترین اطلاعات شخصی، فردی، اجتماعی، سیاسی، دولتی، اداری، اقتصادی و دینی در سرورهای برون مرزی و در اختیار بیگانگان است و آیا این مساوی با «اخذ کفار بمثابه بطانه نیست» و حرام و خلاف نیست؟ آنها براساس همین اطلاعات است که برای ما برنامه ریزی می‌کنند. آقایان برای این امور تدبیری بکنید.

چرا آسیب‌های اجتماعی مورد توجه نیست
آیت‌الله رشاد با اشاره به توصیه‌های برخی از مسئولان و رهبر معظم انقلاب، بیان کرد: بارها مقامات صالح گفته‌اند، مسئولان دلسوز گفته‌اند، مراجع فرموده‌اند، رهبری معظم انقلاب فرموده است. چرا آسیب‌های اجتماعی مورد توجه نیست؟ سه، چهار ساعت گزارش می‌دهند؛ رهبر انقلاب در همان جلسه گریه می کنند؛ از آن جلسه تا امروز چه کار درخوری کرده اید؟ چه اتفاقی افتاده است؟ این آسیب‌های اجتماعی روزی سر باز می‌کند و نظام، دین، ملت و استقلال ما را تهدید می‌ند.
وی ادامه داد: اختلافات بس است، کار از جناح گرایی گذشته است، جناح پرستی بس است، این جناح بندی ها و جناح ها به جای اینکه بال انقلاب باشند وبال انقلاب شده اند! آقایان اولاً برای خدا، و اگرنه، لااقل به خاطر حفظ مقام و موقعیت خودتان، از این کارها دست بردارید و به کار مردم بپردازید.
مؤسس و رئیس پژوهشگاه فرهنگ واندیشه اسلامی گفت: اما باید به طور مضاعف تأسف خورد که آقایان این فرصت ها را درک نمی‌کنند و برای از دست رفتن فرصت ها غصه نمی‌خورند. امروز مختصر اغتشاشاتی که اینجا و آنجا صورت گرفت، این آقایان، بسا تحت فشار، به هوش آمدند، ولی همین فرداست که فراموش خواهند کرد. آقایان باید تدبیر کنند و ببینند باید چه کنند که این فریادها دیگر برنخیزد، نه اینکه فریادها را در گلو خفه کنند، بلکه اقدامی کنند که مردم دیگر در سینه فریادی نداشته باشند. مشکلات مردم قابل حل است. مگر وعده نمی‌کنیم که سالی بیش از نهصدهزار فرصت شغلی ایجاد خواهیم کرد و حتی عدد را ریز اعلام می‌کنیم! کجاست؟ کدام فرصت شغلی ایجاد شده؟ چرا مرتب آمار بیکاری و بیکاران افزایش پیدا می‌کند؟ چرا برای بیکاری جوانان و آسیب های اجتماعی و فقر این مردم و حل مشکلات اداری قدمی برنمی‌داریم؟

در این حوادث، برای جهانیان و مردم ما معلوم شد: قدرت ها و عمال آنها چقدر بیچاره اند!
آیت الله رشاد، اقدامات اخیر را نشان از ضعف مستکبران دانست و بیان کرد: در این حوادث برای جهانیان و مردم ما معلوم شد، غافل تر از بعضی مسئولان وظیفه ناشناس داخلی، قدرت ها و عمال و نواب این قدرت ها هستند. بیچاره ها از اینکه سی، چهل نفر در گوشه و کنار این کشور عظیم، مقتدر و آرام چهار تا شعار دادند، چقدر ذوق زده شدند! چقدر مستکبران مغرور، حقیر هستند! واقعاً این حقارت روح است که در چنین مواقعی این گونه بروز می کند. ترامپ به ظاهر رهبر و رئیس جمهوری ابر ابرقدرت کنونی است! از اینکه چهار نفر در فلان گوشه ی یک شهرستان در ایران شعار داده اند ذوق زده شده و ظرف ۲۴ ساعت سه بار برای آنها پیام می فرستد. این نشانه ی حقارت، درماندگی و فلک زدگی است که به این چنین امور ساده که هزار از این نوع در کشورهای مختلف اتفاق می افتد، این قدر ذوق زده شده اند و دل بسته اند! این قدر فلک زده اند که «الغریق یتشبث بکل حشیش». اینها این قدر درمانده‌اند که برای نجات خود به این دستاویزهای سست و سخیف چنگ می زنند و تصور می کنند با این قضایا این نظام عظیم و قدرتمند که آنها را در منطقه به ستوه آورده و دولت هایی را که نابه حق در معرض سقوط قرار می گیرند از سقوط حفظ می کند، آنگاه خودش سقوط کند و آسیب ببیند؟ این آرزوها را به گور خواهید برد. این نشانه ی نهایت فلاکتِ قدرت ها، شبه قدرت ها و عمال آنهاست. سعودی های بیچاره و صهیونیست‌های بیچاره‌تر ذوق زده شده‌اند که در اینجا و آنجا چهار تا جوان شعار داده‌اند و شیشه شکسته اند!!!

این اتفاقات، در عین تلخ بودن، اقتدار کشور و خردمندی ملت را آشکار ساخت
رئیس شورای حوزه‌های علمیه استان تهران اظهار داشت: این اتفاقات برای مردم ما بسیار معنادار بود که ببینند و بدانند که ما چقدر مقتدریم و بیگانگان و بدخواهان چقدر دست خالی هستند و به چه چیزهایی تشبث می کنند. گاهی می گویند حمله نظامی می‌کنیم. اگر از شما برمی‌آمد و جرئت می‌کردید تا به حال حمله کرده بودید. چنان که تحریم اقتصادی از دستتان برآمد و کردید. آیا فراتر و گسترده تر از این برای آنها میسر بود؟ ممکن نبود و اگر بیش از این از دستشان برمی‌آمد حتماً انجام می‌دادند. اگر می‌توانستند حمله نظامی کنند هرگز معطل نمی‌شدند. اینکه از این فرصت‌های سخیف، بی‌خاصیت و بی ثمر و فوق العاده مبتذل و کوچک نمی‌گذرند، آیا از امکانی مثل حمله نظامی که خیال می‌کنند با آن می‌توانند کشور را اشغال کنند و نظام را سرنگون کنند، صرف نظر می‌کنند؟ نمی توانند و هرگز نخواهند توانست.

آیت الله رشاد، مردم را به پیگیری مطالبات از راه قنونی توصیه نمود و گفت: به مردم هم باید گفت حواسشان باشد. آنچه را باید انجام بدهند، از راه قانونی انجام بدهند. نباید مردم را تشویق کنیم که به خیابان ها بیایند و اگر هم به خیابان می‌آیند باید با مجوز حضور پیدا کنند. نقض قانون نکنند، اما حواسشان باشد، اگر دقت نکنند ممکن است دشمن از تحرکات ناسنجیده و غیرقانونی سوء استفاده کند، دیدید افرادی نفوذ کردند و به مقدسات اهانت کردند، قرآن سوزاندند! پرچم کشورمان را آتش زدند! این افراد با اسلام و ملیت، استقلال و هویت ما مشکل دارند که این گونه حقد و کینه ی نهفته در درون چرکین خود را آشکار کردند! در این حوادث، کفر و تکفیر، یهود و صهیونیسم، مسیحیت آمریکایی و اسلام امریکایی که اسلام سعودی هاست، صف واحد شدند و خواستند بر این موج سوار شوند. باید حواسمان باشد که چگونه رفتار و عمل کنیم.

فقر و کفر، همسایه‌‌اند
آیت الله رشاد با بیان اینکه مسئولان طعم فقر را نچشیده‌اند اظهار داشت: مسئولان نیز باید کاری کنند که کار به اینجا نکشد و کارد به استخوان مردم نرسد. فقر را درک کنند. آقایان مسئولان نمی‌دانید فقر چیست؟ آقایانی که ده سال، بیست سال و سی و چهل سال است که برخوردار هستید؛ آقایانی که حتی درِ اتومبیل خود را خودتان زحمت نمی‌کشید باز کنید و دیگران برایتان باز می‌کنند، آقایانی که وقتی می‌خواهید روی صندلی بنشینید دیگران باید آن را جابه جا کنند، کجا می‌دانید طعم تلخ فقر چیست؟ کاش می‌دانستید! «الفقر و ما ادراک مالفقر». به تعبیر رسول خدا (ص): «کادَ الفقرُ اَن یَکونَ کُفراً». از این مردم توقع نداشته باشید با فقری که کارد را به استخوانشان رسانده، انقلاب و نظام و العیاذ بالله، دین را حفظ کنند.

وی با اشاره به اینکه فقر و کفر در فرهنگ دینی ما همسایه ی هم هستند، افزود: اگر فقر بیاید کفر آمده. اگر این نظام اسلامی را خوب اداره نکنید، به وعده‌های خود عمل نکنید و عدالت علوی را اجرا نکنید، مردم دین شان را از دست می‌دهند. اگر به سبک زندگی اسلامی تحقق نبخشید، اگر الگوی پیشرفت را بر مبنای اسلام و نیاز ایران تحقق نبخشید، بدانید این مردم العیاذبالله حتی ممکن است از انقلاب و اسلام هم دست بردارند. آنگاه بار گناه تاریخی این فاجعه‌ی بزرگ بر دوش شما خواهد ماند و در قیامت باید پاسخگو باشید و معلوم نیست که در قیامت در عداد و در کنار کدام ستمکاران و کفرپیشگان و ظالمان قرار بگیرید.

مردم به اغتشاش گران، اعتنا نکردند؛ از مردم خردمند، صبور و نجیب باید تشکر کرد
آیت‌الله رشاد، مردم را سزاوار قدردانی دانست و گفت: این روزها بسیار روزهای اندوهگینی است. گرچه این حوادث به لحاظ صوری کوچک بود، اما این مسئله حکایت از این دارد که مردم ما دارند رنج می‌کشند و در عین و همزمان از این حکایت دارد که مردم ما همچنان صبور هستند. ببینید در کنج و گوشه مملکت چند جا این اتفاقات رخ داد و مردم اجابت نکردند و به خیابان نیامدند. هر جا سی، چهل و حداکثر صد نفر به خیابان آمدند، اما مردم با جمعیت های میلیونی از انقلاب و نظام حمایت کردند. این به چه معناست؟ یعنی این مردم از فقر رنج نمی‌برند؟ از مشکلات اداری رنج نمی‌برند؟ از بی عدالتی‌ها خسته نشده اند؟ نه خیر؛ این یعنی مردم نجیب هستند، نگران انقلاب و نظام و هویت و هستی کشور هستند و نگران منافع و مصالح ملی هستند و به همین دلیل هم صدایی نکردند و این حرکت ها پایگاه ملی نداشت و ندارد. از این مردم خردمند و صبور و نجیب باید تشکر کرد. مردم باز هم تحمل می‌کنند و اینکه مردم میلیونی به خیابان نیامدند خیلی معنی دار بود.

وی در پایان گفت: ای کاش شورای عالی امنیت ملی، مجمع تشخیص مصلحت، شورای عالی انقلاب فرهنگی، شورای عالی فضای مجازی، دستگاه دولت، مجلس، مسئولان عالی قوه قضائیه، مراجع تصمیم ساز و تصمیم گیر، پدیده این چند روز اخیر را هم مطالعه و آسیب شناسی کنند، و هم به پیام‌های عمیق این رویدادها توجه کنند. یکی از پیام‌های این اتفاقات این بود که با اینکه مردم خسته و در رنج هستند و از فقر و بیکاری و بدکاری ها به ستوه آمده‌اند، ولی حاضر نیستند به خیابان‌ها بیایند. هرچه دشمن تلاش کرد نشد. تمام دشمنان ما هم زبان شدند و پیاپی پیغام فرستادند و چهار نفر هم به خیابان آمدند، ولی مردم حتی تماشاچی هم نشدند و اصلاً تجمع عمده‌ای صورت نپذیرفت. این مسئله خیلی معنی دار بود. مسئولان باید قدر این ملت باوفا، باهوش، نجیب و صبور را بدانند، ولی صبر مردم هم حدی دارد.

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *